Idea domu pasywnego podobnie jak wiele innych nowinek przyszła do nas z Zachodu. Budownictwo pasywne rozwija się najdynamiczniej w Niemczech, Austrii, Szwajcarii oraz całej Skandynawii. W krajach tych działania rządów dążą do ochrony i zmniejszenia zużycia nieodnawialnych źródeł energii i wieloma działaniami ekonomicznymi wspierają budownictwo wysoko energooszczędne. Definicja domu pasywnego pojawiła się pod koniec lat 80-tych.

Dom pasywny to taki, w którym przy zachowaniu komfortowego klimatu wnętrza bez pracującego systemu ogrzewania i klimatyzacji, wnętrze budynku ogrzewa i wychładza się samo, przy czym zapotrzebowanie na energię potrzebną do ogrzania tego domu nie powinno przekraczać 15 kW/m²/rok, a łączne zapotrzebowanie na energię pierwotną dla potrzeb podgrzewania wody, ogrzewania pomieszczeń, oświetlenia oraz eksploatacji urządzeń domowego użytku nie może przekroczyć 120 kW/m²/rok. Różnica między 120 kW/m²/rok a 15 kW/m²/rok powinna zostać pokryta przez zastosowanie odnawialnych źródeł energii. Dom pasywny to także ciepły i zdrowy dom dzięki zastosowaniu wentylacji mechanicznej z rekuperacją z wentylacji.